سلام
این اولین باریه که میخوام گزارش سفر بنویسم، گزارش ناتمام سفر محسن به هزار مسجد.
من زیبایی تقسیم لذتها رو از محسن یاد گرفتم. به خاطر این و به خاطر بیان افکار و ایده های قشنگش برای یک زندگی ساده تصمیم دارم به نوشتن گزارشها به یادش ادامه بدم.

واما ادامه سفر هزارمسجد:
سه شنبه 14 خرداد 87 ساعت 3 از قوچان(خراسان رضوی) به سمت روستای حصار میانکوه رفتیم تا به قله بابابلند و شاه حسن صعود کنیم، بعد از دو ساعت پیاده روی، شب رو در دربند (دره) اطراق کردیم.
صبح بعد از 3 ساعت پیاده روی به مسیری رسیدیم که باید دست به سنگ می شدیم، به علت سنگینی کوله های 3 روزه و شیب تند، حرکت کند بود.

***

بسم رب العرش العظیم    

 

 چهل روز دوری و فراق جانسوز ناخواسته از پرواز غروب گونه عزیزمان که همراه با غروب آفتاب جمعه 87/3/31 با مشیت الهی از بلندای کوه های چک چک به سوی نقطه اوج تکامل خود بود که تحمل آن جز با لطف الهی میسر نبود، گذشت و معتقدم که او به آن درجه از پاکی و اعتقاد و ایمان رسیده بود که قفس تن او دیگر یارا و ظرفیت تحمل آنچه که در زندگی دنیوی می گذشت، نداشت لذا روح پرواز به سوی ملکوت اعلی را برگزید و او را به دریای رحمت حق متصل نمود ولی داغی جانسوز و مصیبتی جانکاه برای همه بود.
 دوستان و همسفران سابق او با شنیدن این خبر، دریای محبت های خود را از طریق پیامهای صمیمانه و گرم و یا تحمل راه دور و دراز و حضور در مراسم تشییع پیکر پاک او و مراسم دیگر، نثار نمودند و مرهمی بر قلب با ایمان و صبور مادر بزرگوارش که براستی جز لطف خداوندی نمی تواند اینگونه تحمل و صبری را در چنین مصیبت سنگینی میسر سازد؛ نهادند. همدردی همه اقوام و دوستان محسن، پدر دردمند و داغدیده و برادران عزیزش را کمک کرد که تحمل غیبت نابهنگام او را پیدا کنند امری که شاید هنوز تصور وقوعش برای ما جای شک دارد ولی اراده خداوندی چنین مقدر شده بود که او بسوی حق پرواز کند.

 لذا بر خود واجب دانستم از کلیه بزرگوارانی که همراه و همدرد و حتی صاحب عزا در این واقعه جانسوز بودند، تشکر نموده و از درگاه حضرت حق برای همه عمر با عزت و زندگی بانشاطی را طلب نمایم زیرا در خود توانی در قبال اینهمه محبت و پاکدلی جز تشکر و سپاس و دعای خیر نمی بینم.