
بالاخره بعد از حدود دو ماهی دوری از سفر و دوچرخه ، عزم سفر کردم و پا در رکاب گذاشتم . در این سفر مسیری را انتخاب کردم که سال گذشته هم همین مسیر را رکاب زده بودم ، مسیری بکر و زیبا و در عین حال روستاهایی زیبا با مردمی خونگرم و مهمان نواز.
شنبه ساعت ۴:۳۰ صبح بود که همراه با دوست عزیز و همنوردم در سفرهای کوهنوردی ،محمد اردکان را به سمت عقدا ترک کردیم . ۵ کیلومتر مونده به عقدا مسیر فرعی زرجوع (زیارتگاه زرتشتیان) را در پیش گرفتیم ، مسیری سر بالا ولی زیبا . حوالی ساعت ۱۱:۰۰ بود که به زرجوع رسیدیم و به استراحت پرداختیم .بعد از ظهر هم به زیارتگاه پارس بانو رفتیم و اظهار ادبی نسبت به دختر یزدگرد داشتیم . 
صبح زود با توجه به اینکه مسیری کوهستانی را در پیش داشتیم قبل از طلوع آفتاب مسیر را در پیش گرفتیم،در طول این سفر تماما به فکر سفر قبلیم به این مناطق بود ، سفری که تنها بودم و ... . 
ظهر آنروز در مزرعه ای در نزدیکی روستای هفتهر به استراحت پرداختیم و حسابی از آب و هوای خوشش لذت بردیم.
مقصد بعدی ما ندوشن بود ، باز هم مثل شب قبل با کمک نور ماه مسیر را در پیش گرفتیم تا ندوشن .شب را در مسجد جامع ندوشن به استراحت پرداختیم . صبح نیز مسیر ندوشن ـ اردکان را رکاب زدیم و به این ترتیب به انتهای برنامه سفر رسیدیم .
سفری که خیلی خیلی برایم لذت بخش بود ، در انتها از دوست عزیز و همرکابم محمد کمالی که همراهی مرا در این سفر پذیرفتند کمال تشکر دارم، به امید سفرهایی در کنار هم.
از همه دوستان به خاطر ننوشتن مطلب عذر خواهی میکنم ، خیلی خیلی دلم برای سفر و جاده و دوچرخه تنگ شده است
به امید اینکه فرصتی پیش آید و باز سفری را در پیش گیریم،فقط امیدوارم 